Życzliwa odpowiedz

Trafiłam tu przypadkiem bo mam kolejne dziecko w 8 klasie i mierzymy się z dobrym wyborem szkoły. Nie jestem osobą która tu się wcześniej podpisała jako "mama byłej uczennicy" ani "Rodzicem". Ale jestem kolejną matką która niestety ma złe doświadczenie z tą szkołą. Gdy dziecko dostało się do tej szkoły myśleliśmy że Pana Boga za nogi złapaliśmy. Obietnice zagranicznych wyjazdów, dobrych rozszerzeń ... W tym nauki języków na wysokim poziomie.... nic z tego niestety nie było, może tylko nauka języka jest tym w czym tę szkołę można pochwalić. Zapewne opisana wcześniej walka z wiatrakami na .... to słynna Pani ... trzymająca surowa rękę. Bez empatii. Nie pozwalająca podać rozszerzeń uczniom którzy mają słabe oceny wz przedmiotów. Sugerowanie zmiany szkoły aby nie mierzyć się z problemem/ obniżeniem pozycji szkoły w rankingu. Żenada.

Mama byłej uczennicy odpowiedz

Jako mama uczennicy, która przez wiele lat konsekwentnie i z ogromnym zaangażowaniem pracowała na swoje wyniki, czuję potrzebę podzielenia się refleksją na temat naszego doświadczenia z tym liceum. Robię to nie z potrzeby ataku czy rozliczeń, lecz z poczucia odpowiedzialności – wobec innych rodziców, uczniów, ale również wobec samej idei szkoły jako miejsca rozwoju, a nie gaszenia potencjału. Moja córka od początku edukacji była dzieckiem ambitnym, pracowitym i zmotywowanym. W szkole podstawowej osiągała bardzo wysokie wyniki, a egzaminy końcowe zdała z rezultatami przekraczającymi 90%, w jednym przypadku uzyskując wynik maksymalny. Dostanie się do tego liceum było dla niej ogromnym sukcesem, spełnieniem marzeń i powodem autentycznej dumy. Szła tam z wiarą, entuzjazmem i przekonaniem, że trafi do środowiska, które doceni jej wysiłek, wesprze rozwój i pozwoli jej dalej się rozkwitać. Niestety rzeczywistość bardzo szybko zweryfikowała te oczekiwania. Już na samym początku zetknęła się z atmosferą, która zamiast motywować – podcinała skrzydła. Zamiast konstruktywnego prowadzenia, pojawiła się nadmierna surowość, brak empatii i brak elementarnego pedagogicznego wyczucia. Moje dziecko usłyszało słowa „Masz takich super rodziców, a tak ich ranisz” po dostaniu złej oceny z matematyki. Dla młodej osoby, która dopiero wchodzi w nowy etap życia, takie doświadczenie bywa niezwykle obciążające emocjonalnie. Zamiast wsparcia i dialogu, pojawiło się poczucie bycia niewidzianą i niesłyszaną. Jako rodzic z niepokojem obserwowałam, jak stopniowo gaśnie radość z nauki, jak maleje wiara w siebie i jak ogromny wysiłek, który wcześniej był źródłem satysfakcji, zaczyna kojarzyć się z ciągłym napięciem i stresem. Szczególnie bolesne było to, że sygnały wysyłane przez dziecko oraz przeze mnie jako rodzica przez długi czas nie spotykały się z realną reakcją szkoły. Problemy były bagatelizowane, a odpowiedzialność przerzucana na „specyfikę” nauczycieli lub ogólne wyniki szkoły. Dopiero w momencie, gdy formalnie poproszono o dokumentację ocen nagle pojawiła się troska, zainteresowanie ze strony wychowawcy oraz psychologa szkolnego. Trudno nie odnieść wrażenia, że wcześniej zabrakło uważności i gotowości do reagowania, a pomoc przyszła dopiero wtedy, gdy sytuacja stała się oficjalna i nie do zignorowania. Chciałabym wyraźnie podkreślić: dobra szkoła to nie tylko statystyki i wyniki egzaminów końcowych. To przede wszystkim ludzie, relacje, atmosfera i umiejętność dostrzegania jednostki. Nawet najlepsze wyniki maturalne nie usprawiedliwiają sytuacji, w której młody, ambitny człowiek czuje się przytłoczony, zniechęcony i pozostawiony sam sobie. To doświadczenie było dla naszej rodziny bardzo trudne, ale również pouczające. Pokazało, jak ogromny wpływ na psychikę i rozwój młodego człowieka ma sposób, w jaki jest traktowany w szkole. Mam nadzieję, że ta refleksja stanie się impulsem do realnych zmian – większej empatii, uważności i odpowiedzialności pedagogicznej. Bo szkoła powinna być miejscem, które buduje – nie takim, z którego trzeba się ratować.

Rodzic odpowiedz

Szukajac szkoly sugerowalismy się tym,aby byla przyjazna atmosfera i oby szkola nie byla zbyt wysoko w rankingu (dla niektorych to moze malo ambitne ale chcielismy ustrzec dziecko przed zbyt wielka presja i cisnienie na nauke.) Padło na to liceum. Jednak niestety w naszym odczuciu może kiedyś nie było takiej presji i ciśnienia jak jest obecnie. Szczegolnie jeśli wybierasz kierunek z rozszerzoną matematyka. Zapomnij o swojej pasji i życiu prywatnym. Dodatkowo w naszym przypadku była to nauka przez łzy, nerwy i psychiczne wykończenie dziecka przez trudne sytuacja z nauczycielem z matmy. Zmiana szkoły była jedynym i właściwym rozwiązaniem.

Rodzic odpowiedz

Bardzo dobra szkoła, przyjazna atmosfera. Wysoki poziom nauczania bez presji i mobbingu.

michał zabek odpowiedz pokaż odpowiedzi (1)

giga czad